Radio Program: 10 October 2015

https://www.mixcloud.com/Music_Society_Webradio/%CE%BA%CE%BB%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%B7%CF%87%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B1-10-%CE%BF%CE%BA%CF%84%CF%89%CE%B2%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85-2015/

Tomorrow's Program: Arvo Part

Στην αυριανή εκπομπή, περισσότερο από το ήμισυ της διάρκειάς της είναι αφιερωμένο σε έναν σπουδαίο εν ζωή συνθέτη, τον Εσθονό Arvo Part, ίσως τον πιο "πολυπαιγμένο" συνθέτη της εποχής μας. 

Η μουσική του Arvo Part διακρίνεται, θα έλεγα, για την πνευματική της διάσταση: πρόκειται για έναν κόσμο λιτό, μυστικό, άπειρο. Υπηρετεί αυτό που προσφυώς έχει χαρακτηριστεί ως "ιερός μινιμαλισμός": μουσική που μυστικώς συνδέεται με το θρησκευτικό βίωμα και επιχειρεί να εκφράσει αυτό μουσικά. 

Θα επιχειρήσουμε να περιγράψουμε όσο πιο απλά γίνεται το ύφος των συνθέσεων του Arvo Part, και θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε δύο από τα γνωστότερα έργα του: το έργο "Fratres" (για βιολί και κρουστά) και το ατμοσφαιρκό "Spiegel im Spiegel" ("ο Καθρέφτης μέσα στον Καθρέφτη - για βιόλα και πιάνο).

Μένοντας στο ίδιο κλίμα, συνεχίζουμε μιλώντας για έναν Πολωνό συνθέτη σύγχρονης μουσικής, τον Henryk Gorecki: θα αναφέρουμε ορισμένα βιογραφικά στοιχεία, και θα ακούσουμε ένα απόσπασμα από το γνωστότερο έργο του, την 3η συμφωνία του, την "συμφωνία των λυπημένων τραγουδιών". 

Ο Ignacy Jan Paderewski είναι επίσης Πολωνός - σπουδαίος πιανίστας, συνθέτης αλλά και... πρωθυπουργός της χώρας του τον περασμένο αιώνα. Μια θρυλική μορφή!

(δείτε τον εδώ να παίζει Chopin - Πολωνέζα op. 53)

Μεταξύ άλλων, ο Paderewski έχει συνθέσει μια ωραιότατη Nocturne, την οποία συμπεριέλαβε ο σπουδαίος Βρετανός πιανίστας Stephen Hough στην συλλογή "The Piano Album" - έναν ωραιότατο δίσκο που περιέχει πανέμορφες συνθέσεις όχι τόσο γνωστών συνθετών. 

Καλή Ακρόαση! 

Tο πρόγραμμα μεταδίδεται κάθε Σάββατο πρωί στις 10, στην «συχνότητα»: http://www.musicsociety.gr/ 

 Όλες οι εκπομπές εν συνεχεία «ανεβαίνουν» εδώ:http://www.mixcloud.com/Music_Society_Webradio/playlists/klassika-ixografimena/

 

 

 

 

Radio Program 3 October 2015

https://www.mixcloud.com/Music_Society_Webradio/%CE%BA%CE%BB%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%B7%CF%87%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B1-3-%CE%BF%CE%BA%CF%84%CF%89%CE%B2%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85-2015/

Radio Program for 10.10.2015

I thought it might be a good idea to promote the radio program from here. But since the program is presented in Greek (though it's tempting to do in English), it makes sense to write in Greek from now on... (at least only in relation to the program).

Στην Εκπομπή του Σαββάτου λοιπόν:

Ξεκινάμε με προκλασική μουσική Handel και Pietro Locatelli. Ο πρώτος φυσικά είναι γνωστός. Ο δεύτερος όμως είναι μια πραγματικά πολύ αξιόλογη περίπτωση συνθέτη αν και δεν είχε ποτέ την φήμη που απέκτησαν άλλοι μουσικοί της εποχής εκείνης: διέπρεψε ως σολίστ βιολιού, έγραψε θαυμάσια έργα, υπήρξε πνεύμα ευρύ και ανοιχτό. 

Διάλεξα να ακούσουμε ένα πανέμορφο concerto grosso (το 2ο από το Opus 1), αυτό σε ντο ελάσσονα. 

Ένας από τους συνθέτες που έχουν κοινά με τον Locatelli είναι ο Paganini: αμφότεροι υπήρξαν δεξιοτέχνες του βιολιού. Αμφότεροι έγραψαν καπρίτσια για βιολί. Αλλά στην εκπομπή μας διάλεξα να ακούσουμε όχι κάποιο καπρίτσιο, αλλά το 3ο μέρος από το πασίγνωστο 1ο Κοντσέρτο για Βιολί, σε μια αγαπημένη εκτέλεση με την Ρωσίδα βιολονίστρια Victoria Mullova στο βιολί. 

(Ακούστε εδώ την Mullova σε μια ζωντανή εκτέλεση να ερμηνεύει την Chaconne από την Partita σε Ρε Ελάσσονα του JS Bach:

 

Από τον δεξιοτέχνη του βιολιού, στον δεξιοτέχνη του πιάνου: ένα από τα δυσκολότερα τεχνικά έργα που έχουν γραφτεί για το πιάνο είναι οι "Αναμνήσεις από τον Δον Ζουάν", η οπερατική φαντασία του Liszt. Λίγοι είναι οι πιανίστες που τολμούν να αναμετρηθούν με το έργο αυτό, και ακόμα λιγότεροι όσοι το έχουν ερμηνεύσει ενώπιον κοινού. Εμείς θα το ακούσουμε από τον Marc Andre Hamelin, έναν "super-virtuoso" του πιάνου σε μια εκτέλεση που κόβει την ανάσα! 

Τέλος, μένοντας στον χώρο των οπερατικών διασκευών για πιάνο, κλείνουμε με τις Παραλλαγές Κάρμεν - την έξοχη μεταγραφή του Horovich σε θέματα της όπερας του Bizet, εδώ παιγμένη από τον μεγάλο Ρώσο πιανίστα Arcadi Volodos. 

Ευπρόσδεκτα εδώ τα σχόλια και οι παρατηρήσεις σας!

Tο πρόγραμμα μεταδίδεται κάθε Σάββατο πρωί στις 10, στην «συχνότητα»: http://www.musicsociety.gr/ 

 Όλες οι εκπομπές εν συνεχεία «ανεβαίνουν» εδώ:http://www.mixcloud.com/Music_Society_Webradio/playlists/klassika-ixografimena/

 

 

Confutatis

A very interesting effort. And what a sublime piece of music this is...

Anderson & Roe: Carmen Fantasy

I really admire this duo! I've written about Anderson and Roe in the past, but am just so amazed at their inventiveness, their joy, their creativeness! 

They make music so alive and sparkling. They seem to devote an incredible amount of time to preparing both their arrangements and their visual presentation. These two guys and far more than just professional pianists (I think they met at Julliard - NY): they take music into another dimension - a feast for the eyes as well as for the ears. 

Listen and watch, for instance, their arrangment of Carmen: it's an utterly original and wonderfully pianistic version of the operatic areas. 

Not many musicians live up to the challenges of the future: Greg and Elizabeth are surely two of the few who do!

 

Arcadi Volodos in "Diapason": "La virtuosite, c' est jouer pianissimo."

I came across this interview a little bit too late! It's from the June 2013 issue of "Diapason" -  the excellent French magazine on classical music. 

Arcadi Volodos speaks mostly about his last recording - Piano Works of Federico Mompou - (which I haven't heard yet) but he has an interesting insight on the issue of virtuosity. 

The journalist (Bertrand Boissard) asked him about his famous transcription on Mozart's Turkish March. Here is a translation from the French:

Were you happy with the fact that a pianist such as Ingolf Wunder plays your Turkish March in his last disc?

A.V. This was just a joke, I composed it when I was 18 years old. There are some interesting pianistic ideas in there but, from a musical point of view, it's nothing. We should forget it.

Maybe this was a misunderstanding from the very beginning. We were speaking of you as being a super virtuoso...

A.V. Playing pianissimo, this is virtuosity. There are millions of pianists who can play my Turkish March, it's very easy. But listen to Schumann's Kinderzenen, or his Forrest Scenes - now this is difficult. 

What makes a great pianist?

A.V. His personality - something which cannot come out on a disc - his hypnotic power on the audience. It is impossible to understand via a capture the effect produced by Rachmaninoff. The recording is just a "document", something dead. 

...Maybe this is the reason why Volodos does not issue many records, and most of them are live recordings. I must admit he has a point about the CD being something "dead" - especially nowadays, with the infinite recording capacities. 

Let's admit it! Glenn Gould was wrong! The concert hall is where music is really created... And it will never die...